۱۴۰۴ بهمن ۲۸, سه‌شنبه

وقتی سقوط دیگر یک احتمال نیست، بلکه یک روند است

 


سقوط همیشه با یک لحظه آغاز نمی‌شود؛

با یک ترک کوچک شروع می‌شود—ترکی که ابتدا دیده نمی‌شود، اما هر روز

عمیق‌تر می‌شود.

جمهوری اسلامی سال‌ها تلاش کرد خود را قدرتمند و شکست‌ناپذیر نشان دهد.

اما قدرت واقعی، از ترس نمی‌آید.

از مشروعیت می‌آید.

و مشروعیت، چیزی است که این حکومت سال‌هاست از دست داده است.

حکومتی که از صدای مردم می‌ترسد،

حکومتی که از حقیقت فرار می‌کند،

حکومتی که برای بقا به زندان، سرکوب و سانسور متوسل می‌شود—

در واقع از درون فرو ریخته است، حتی اگر هنوز بر سر پا به نظر برسد.

تاریخ نشان داده است که هیچ دیکتاتوری برای همیشه دوام نیاورده است.

هیچ رهبری که خود را فراتر از پاسخگویی بداند، نتوانسته از قضاوت زمان فرار کند.

روز محاکمه، فقط یک رویداد حقوقی نیست؛

یک لحظه تاریخی است—

لحظه‌ای که حقیقت، جایگزین ترس می‌شود.

لحظه‌ای که مردم، جایگاه واقعی خود را پس می‌گیرند.

سقوط، پایان یک حکومت است.

اما مهم‌تر از آن، آغاز بازگشت یک ملت است.

و آن روز، نزدیک‌تر از همیشه است.

— سمانه محمدی

۱ نظر:

اصلاح طلبان ناصالح ( حسن روحانی)

ایران عزیز. نوبت می رسد به حسن روحانی. مردی که با کلید تدبیر و امید و لبخندهای ساختگی آمد. قول داد همه قفلها را باز کند. تحریمها را بردارد. ...