📌 خبر رسمی:
در تاریخ ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ هجری شمسی (۱۰ فوریه ۲۰۲۶ میلادی)، جمهوری اسلامی ایران به عنوان نایبرئیس کمیسیون توسعه اجتماعی سازمان ملل متحد انتخاب شد.!
این کمیسیون بخشی از شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل (ECOSOC) است که وظیفهاش پیشبرد عدالت اجتماعی، رفع فقر، برابری اجتماعی
و توسعه فراگیر در سطح جهانی است — موضوعاتی که نقض حقوق بشر را هدف قرار میدهند.نماینده ایران، عباس تاجیک، در جلسهای که شورای ECOSOC برگزار کرد، به عنوان یکی از دو نایبرئیس این نهاد انتخاب شد؛ در حالی که گزارشها حاکی از سرکوب شدید اعتراضات مسالمتآمیز و استفاده از خشونت علیه معترضان در ایران است.
خبر انتخاب جمهوری اسلامی ایران به عنوان نایبرئیس کمیسیون توسعه اجتماعی سازمان ملل، پس از کشتار خونین دیماه ۱۴۰۴، واکنش گستردهای در فضای داخلی و بینالمللی برانگیخته است. این انتخاب نشاندهندهی تناقض آشکار بین سوابق نقض حقوق بشر ایران و وظایف این کمیسیون است.
چرا جمهوری اسلامی ایران گزینه مناسبی نیست؟
1️⃣ نقض سیستماتیک حقوق بشر
سرکوب اعتراضات مسالمتآمیز، بازداشت فعالان مدنی و حقوق بشر و استفاده از خشونت گسترده علیه شهروندان.
محدود کردن آزادی بیان، تجمع و مطبوعات.
وضعیت حقوق زنان، اقلیتها و هنرمندان مستقل که همواره با محدودیت و تهدید مواجه بودهاند.
2️⃣ تناقض با اهداف کمیسیون توسعه اجتماعی
کمیسیون توسعه اجتماعی سازمان ملل وظیفه دارد بر ترویج عدالت اجتماعی، برابری جنسیتی، حقوق بشر و کاهش خشونت نظارت کند.
انتخاب کشوری که در موارد متعدد به نقض این حقوق متهم است، ضربه به اعتبار کمیسیون و اهداف آن محسوب میشود.
3️⃣ پیام منفی برای جامعه بینالمللی و داخلی
جامعه بینالمللی با این انتخاب متوجه میشود که اصول و معیارهای حقوق بشر نادیده گرفته میشوند.
در داخل ایران، این تصمیم میتواند پیام محرومیت و بیاعتمادی به سازوکارهای بینالمللی را تقویت کند و قربانیان خشونت را بیشتر ناامید سازد.
پیام روشن
هنگامی که کشوری که به صورت سیستماتیک شهروندان خود را سرکوب میکند، مسئولیت ارتقای عدالت اجتماعی و حقوق بشر در یک نهاد بینالمللی را به دست میآورد، نتیجه چیزی جز تضعیف مشروعیت کمیسیون، تحریف اهداف آن و نادیده گرفتن حقوق مردم نیست.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر